In de Week tegen Eenzaamheid, op 24 september, was er een wijktafel in Amsterdam Noord. Werkers uit de Sociale Basis waren uitgenodigd om met elkaar in gesprek te gaan. Onze trainer en intervisor UP!-methodiek migrantenouderen, Öznur Acar, zat in het panel. Zij belichtte alles vanuit het perspectief van bewoners met een migratieachtergrond.
Naast haar zat een collega van Prisma, die sprak vanuit jongeren, en een collega van Doras, met veel expertise over bewoners met een licht verstandelijke beperking. Drie invalshoeken op hetzelfde thema, en dat maakte het gesprek rijk.
Samen met de zaal bespraken ze vier stellingen:
- Eenzaamheid is een persoonlijk probleem, geen maatschappelijk probleem.
- Eenzaamheid kan iedereen overkomen.
- Eenzaamheid is een taboe waar te weinig over wordt gepraat.
- Mensen kunnen niet eenzaam zijn als ze onderdeel zijn van een community, zoals een geloofsgemeenschap of familie.
Vooral die laatste stelling zette de zaal aan het denken. Wat je van buiten ziet, is niet altijd wat iemand van binnen voelt.
Dank aan de organisatie voor de uitnodiging en aan iedereen die meedacht. Samen praten, luisteren en nieuwsgierig blijven naar elkaars verhalen, daar begint het mee.
